‘Nou ja zeg … we zitten hier alweer een half uur en je hebt er nog helemaal niets van gezegd.’
‘Wat? Waarover? Wat had ik moeten zeggen?’
‘Je ziet het echt niet?’
‘Nee, ik heb geen idee waar je het over hebt. Wat is er.’
‘Ja, dat ga ik niet zeggen.’
‘Oh, dus ik moet het ook nog eens gaan lopen raden?’
‘Ja. Het lijkt me zo duidelijk. Echt, dat je het nog niet doorhebt.’
‘Het is iets nieuws? Iets wat je aanhebt?’
‘Klopt.’
‘…’
‘En? Zeg dan!’
‘Ah nee. Dit wordt toch geen warm of koud-spelletje? Is het je blouse?’
‘Nee, koud.’
‘Nieuwe schoenen?’
‘IJskoud. Wel net gepoetst.’
‘Je hebt een nieuwe bril.’
‘Correct. Mooi hè.’
‘Nou, sjiek de friemel hoor.’


Voor iedereen herkenbaar, denk ik. Misschien zelfs cliché. Het verbaast me nog steeds inderdaad. Dat anderen, meestal mannen, dat niet meteen ZIEN.
Leek me ook herkenbaar, ook voor deze man. 🙂