Steeds vaker doemt ze op. De tussenpozen zijn korter, de woorden en beelden explicieter. Hoe meer ik van haar wis, hoe groter ze de ontstane lege ruimte invult, zo lijkt het.
Daarnaast doet het verwijderen nog iets geks met me. Elke zin en ieder plaatje dat ik naar de prullenbak verwijs, schroeit net voor het verdwijnen een scherpe afdruk op de ogen van mijn ziel.
Natuurlijk ga ik in op haar uitnodiging voor een ontmoeting en vanzelfsprekend annuleer ik deze voordat het werkelijk aan elkaar verschijnen een feit wordt.
Mijn huid en haar, aangevuld met een rijtje opstandige hormonen, weten dondersgoed dat mijn hoofd zich alleen wel bevindt in het wolkendek, zolang mijn voeten stevig in de modder blijven staan.
« Gunnen
Donzen wolkendekbed »
« Gunnen Donzen wolkendekbed »
Communicatie
Glorende horizonten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Gunnen Donzen wolkendekbed »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een twijfelaar? Ik zou er toch voor gaan.
Ha Mien, ondanks of dankzij je twijfels?
Arjan. Jammer, zó theatraal geschreven. ‘…schroeit net voor het verdwijnen een scherpe afdruk op de ogen van mijn ziel.’ Klopt ook nog niet echt. Ogen zijn de vensters van je ziel, is gangbaarder trouwens.
Ha Han,
Ja ik snap wat je zegt over die ogen. Ik heb getwijfeld maar vond deze vorm/keuze mooier.
En wat dat theatrale betreft: helemaal gelijk! Soms is dat heerlijk😜
Arjan. In dit geval is minder zeker meer.
Prachtig theatraal geschreven.
Het gaat tenslotte over gevoelens.
Ha Lousjekoesje! Dank je wel. Grappig hoe verschillend er blijkbaar naar gekekem kan worden. Gevoelens mogen van mij ook wel beetje theatraal alhoewel ik ook iets kan hebben met juist heel erg onderkoelde tekst.
Goede vraag … en goed stuk(je)!
Gefeliciteerd met de weekwinst. Die is alvast binnen. 😄🤙
@Arjan: beter laat dan nooit: proficiat!
Je laatste zin doet me denken aan de Dodewaard-protesten
Kamperen op een blubberig grasveld, maar we hadden ons principiële hoofd in de wolken