Jaren geleden vlogen we naar Madeira. We hadden geen last van vliegschaamte. Het was de vanzelfsprekendheid van zorgeloos genieten. We wandelden veel, zwommen in onrustige zeeën. Gammele bussen vervoerden ons naar spectaculaire plekken.
Op één van de laatste dagen zouden we nog een bijzondere tocht maken. In twee etappes gingen we de hoogste berg op. Bovenop het beloofde indrukwekkende 360 graden uitzicht.
Een busje haalde ons in de vroege ochtend op. De zon moest nog opkomen.
Onderweg werd de chauffeur alsmaar stiller en keek vaak naar buiten en boven. Het werd maar niet lichter. Er hing een laag wolkendek. De top was niet zichtbaar, en onbereikbaar dus.
We hebben hem toch nog gezien: vanuit het vliegtuig, glinsterend in de zon.
« Aan alles komt een eind
Wolkendeken »
« Aan alles komt een eind Wolkendeken »
Column, Natuur
Uit de hoogte
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Aan alles komt een eind Wolkendeken »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Is vliegen toch nog ergens goed voor. Het uitzicht heeft het vooruitzicht omarmd.
@Mien: dat geeft weer een nieuw inzicht.
En toezicht op aanzicht … 😉
Madeira, het bloemeneiland, daar waar het nooit vriest. Zelfs geliefd bij Royals.
Ons busje…Een/het busje…of was je echt met een eigen busje? Niet te zichtbaar…niet zichtbaar.
En natuurlijk Ronaldo komt er vandaan…CR7
@Luc: dank voor je tips en je weetjes.
Altijd al een bloemig typje gevonden, die Ronaldo. Een eilander dus. Maakt veel duidelijk.
Wat jammer dat jullie toen niet zelf de klim konden maken. Maar:
*Veiligheid gaat voor Alles, behalve in het woordenboek*
Gelukkig kon je er vanuit het vliegtuig nog van genieten.
@Lousjekoesje: ik moest even denken, maar in de van Dale stond het echt zo. En tja, van boven was tie zeker zo mooi.