Ik ben dol op appels. Dagelijks eet ik er een. Het liefst een zoetzure. Jonagold is mijn favoriet. Heeft ook een heerlijke structuur en geeft een goed mondgevoel. Bovendien ziet hij er ook mooi uit. Precies zoals je een appel tekent. Rood met geel en een steeltje met een blaadje eraan. Staat zoals een huis, met schuin dak, raam, schoorsteen en voordeur. Wat kan tekenen toch eenvoudig zijn.
Dagelijks doe ik dus een appel op appels. Ze zijn ook nog eens voedzaam en gezond en goed tegen de dorst. Of is het voor de dorst? An apple every day keeps the doctor away. En niet zeuren over missende streepjes op de e. Aan het appelmonster doe ik namelijk niet mee.

Dag Mien, bij het begrip een appel op iets of iemand doen, wordt inderdaad geen accent aigu geschreven.
Om aan alle appelmonsters een eind te maken: een appelmonster is een verzegeld monster waarop men zich in geval van geschil en arbitrage kan beroepen.
De correcte uitspraak is appél(monster) al is de juiste schrijfwijze appel.
Bron: Van Dale (misschien niet online terug te vinden, wel in het boek).
Ewald. Áls er al een accent zou worden geschreven dan is het een accent grave en niet aigu: appèl.
Natuurlijk Han, foutje. Dank je.
Het streepje was juist de aanleiding om dit stukje te schrijven.
Heb daarvoor deze bron gebruikt.
https://www.onzetaal.nl/taalloket/appel
Visje uitgooien en meteen raak.
Dank voor de reacties.
😉
Wat gek, je leest in eerste instantie wel de eetbare appel.
Ik heb ook het liefst gouden Jona. Volgens mij wordt die ook in Nederland geteeld, dus dan helpen we ook de Nederlandse boeren en economie.
@Ewald: wat grappig, ik vond het al wel een apart weekwoord. Geen moment gedacht aan appèl.
Lisette, ik kende het woord ook niet, totdat ik er, bladerend in de Van Dale, een keer op stuitte.
Stripke veur, achter, links, rechts, onder of boven? Veul liever gin.
Laten we de taal lekker bold houden.
Walvissen zijn ook dol op Jonagold.