Vandaag ga ik voor de koffie op de koffie bij DE. Douwe doet zelf de deur open. Klantvriendelijk. Ik vraag meteen: “Douwe? De Douwe van DE? Opgestaan uit het graf?”
Nu moet gezegd, hij ziet wel erg grijs. Grijs en grauw zelfs. Douwe brabbelt iets onverstaanbaars, alsof de koffie nog doorloopt.
“Kom binnen!”
Ik stap binnen, doe mijn jas uit, hang deze aan de kapstok die naast de deur van het toilet hangt en maak gelijk van de gelegenheid gebruik. Ik moest sowieso dringend. In het toilet is alles oké. Er ligt zelfs een boekje van Max Tailleur. Dus ik blijf wat langer zitten.
“Wat wil je drinken?”
“Geen thee ma, doe maar koffie!”
Het voelt alsof ik thuis ben.

Die grijze haren van Douwe, dat snap ik wel. Sinds de beursnotering van moederbedrijf JDePeet is de koers enkel maar gezakt. Zelfs met de Pickwick theesoorten blijft het koffiedik kijken.
Voor mij af en toe een cappuccino graag. Buiten de deur is ook goed, maar thuiskomen is altijd leuk.
Hier scoor je DE punten mee.
Ik weet nog hoe ik als klein meisje in de auto Een kopje koffie meezong zonder het ooit te hebben geproefd.
Het zijn mooie reclames: gevoel van thuiskomen. Ik drink voornamelijk mild. Ik heb ook nog veel plezier met de vragen op de theezakjes.
Mooie beschrijving van een gedeelte van het etablissement. Rake titel in deze themaloze week
@Luc: een wereldreis kan ook noord zuid oost west thuis best zijn
@Lousjekoesje: om ze in te leveren moet je tegenwoordig wel naar de Blokker, voor zolang het duurt, met Blokker.
@Alice: ze etableren wel heerlijke koffie.