Al heel lang schrijf ik. Het begon met schriften vol avonturen van een Franse inspecteur en zijn commissaris. Zelfs een uitgever had ik bedacht. Op school genoot ik als we een verhaaltje mochten schrijven. Een paar woorden op het bord, en dan die spannende puntjes erachter. Ik kon helemaal verdwijnen in mijn verhaal. Ik schreef verhalen die ik voorlas. Ik schreef en schrijf korte stukjes. En natuurlijk heb ik talloze dagboeken volgeschreven.
Onlangs volgde ik een cursus over levensverhalen. Stukjes van je geschiedenis herschrijven vanuit een ander perspectief, een plot bedenken, hoe een vraaggesprek weer te geven, leren schrijven met je zintuigen.
Ik heb er veel aan, tegelijk laat ik het allemaal weer los. Schrijven doe ik vanuit mijn hart.
« Drukte om niets
Over de balk »
« Drukte om niets Over de balk »
Column, Mensen
Over schrijven
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Drukte om niets Over de balk »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi dat je er van jongs af aan al plezier in had.
Ik ook. Op de basisschool werden verhalenwedstrijden gehouden. Met een groepje werd ik 1e en later had ik zelf de 2e plaats.
@Lousjekoesje: ja, leuk is dat. Ik zei vroeger al dat ik schrijfster wilde worden. Met een behoorlijke omweg ben ik daar toch weer op uitgekomen.
Het komt niet uit de lucht vallen. Bij mij persoonlijk is het met vlagen, dan wel, dan niet, al naar gelang andere bezigheden. Pas toen ik meer begon te lezen begon ook de interesse in schrijven. Leuk stuk om te lezne.
@Luc: dankje, bij mij werkte het andersom: ik vind schrijven nog leuker dan lezen. In zware tijden trekt schrijven me voor even uit de put.