Links in mijn blikveld verschijnen twee sandalen. Ze bewegen langzaam mijn kant op. Ik zit voorovergebogen te wachten tot ik naar voren geroepen word om mijn gedeelte van de lezing die handelt over ‘De leegte voorbij’, te geven. Het thema wordt ingevuld door een psychiater en een sociaalgeograaf. Samen met nog iemand mag ik iets vertellen hoe wij in onze stad omgaan met die geconstateerde leegte. In de koude kerk waar we zijn doet alleen de vloerverwarming het. Vandaar dat ik even vooroverzit.
De sandalen komen dichterbij. Het patroon van de wollen sokken wordt zichtbaar. Er boven zweeft een beige corduroy broek. Wat ik ook doe, mijn hoofd gaat niet omhoog. Ik adem langzaam weer uit als de sandalen voorbijgaan.


Recente reacties