Soms vraag ik mezelf wel eens af, wat zegt dat nou over de mensheid? Ik begrijp het commerciële aspect van de Toekanfamilie helemaal, de kachel moet tenslotte ook branden, nietwaar? Aan geld geen gebrek alleen ontbreekt aan rijkdom een grens, een punt waarop men zeggen kan, het is genoeg.
Het interieur wordt versoberd, je moet die mensen zeker niet op het verkeerde been zetten natuurlijk.
Buurtbewoners in vereniging, hoe begrijpelijk dan ook, maken bezwaar tegen de komst van asielzoekers. Tenslotte bepaalt de rechter dat het geen doorgang kan vinden door een procedurefout van de gemeente. Van uitstel komt echter geen afstel, die asielzoekers komen toch.
Intussen geniet de Toekan in zonnige oorden van zijn eigen bestaan, ver weg van alles.
*De asielzoeker die nergens meer naar toekan wordt opgevangen bij de Toekan.*
Dat is inderdaad een rare gang van zaken in Uden. Wel-niet-wel, met de kans op straks niet meer. Klagen doen de omwonenden overal: niet hier… Waar dan wel?
Ik weet niet wat de hotelketen hieraan verdient, misschien iets van subsidie? Waarschijnlijk is dat minder dan volop draaien tijdens de feestdagen.
De hotelketen draagt enkel dezelfde naam maar elke vestiging is een aparte BV. Wel met gezamelijke inkoop, reclame, etc. Het grote gewin zit ‘m in de bekendheid en het kweken van goodwill. Daarbij…geen personeelskosten!
Niet in mijn achtertuin, dat klinkt niet alleen bekend, het is ook zo. Helpen prima, maar niet hier. Hoe menselijk.
Mooie vondst trouwens die nergens naar toekan…had ik moeten zien.
Dank voor je reactie.
Dank voor je uitleg.