Ze is de laatste uit het gezin van die generatie. Ongewenst kinderloos gebleven en inmiddels 97 jaar oud. De enig overgebleven zus van mijn vader. Zoals de regering (en zijzelf) graag wilde altijd zelfstandig blijven wonen. Een valpartij door artrose maakt dat wonen in het grote huis niet langer verantwoord is. De “naoberschap” is leuk maar geen vaste waarde waarop gerekend kan worden.
Het probleem is huisvesting. Een spoedopname in het verzorgingstehuis is van tijdelijke aard, die slechts één keer met eenzelfde periode verlengd mag worden. Is dit nou de manier hoe wij omgaan met de generatie die Nederland na de oorlog heeft opgebouwd? Bureaucratie viert hoogtij maar het menselijke is totaal uit het oog verdwenen. Beter wordt het niet.
Luc. Wat triest! Het beste met je tante.
Dank voor je reactie Han. Ja, idd heel triest. Niets aan toe te voegen.
Wow, wat een leeftijd. En al die tijd zelfstandig! Het is inderdaad triest zoals het nu gaat. Sterkte voor jullie.
Mijn oma is 97 jaar geworden, maar ging wel ‘op tijd’ naar een verzorgingstehuis.
Ik zocht even op waar Huisje Weltevree eigenlijk vandaan komt… Nee, die kende ik nog niet.
https://www.youtube.com/watch?v=4wwyZEn68kI
Toch wil ik geloven dat het beter wordt. We zien allemaal dat het huidige systeem trilt in zijn voegen. Zou dat niet het geluid zijn van een nieuwe start? Betere wegen vinden om met elkaar om te gaan? Het zou kunnen toch?
De (ouderen)zorg is een chaos. Werkomstandigheden zijn niet mals terwijl de papierkraam enkel is gegroeid. Directie vult de zakken en de bewoners zien het met lede ogen aan. Een mooie leeftijd dat is waar, maar zoals het nu gaat…
Dank voor je reactie Lousjekoesje.
Ps, huisje weltevree, ik kende die herkomst ook niet
Nee Arjan, het wordt echt niet beter. Het is steeds meer ikke, ikke. Ik bewonder je optimisme maar de praktijk is toch wat anders…
Dit is iets om heel verdrietig van te worden. Al dat geregel zorgt ervoor dat mensen als jouw tante juist ontregeld raken. Hopelijk komt er een menselijke oplossing voor haar.