Daar loopt hij over het touw, op zijn sloffen, de neus omhoog, geblinddoekt. Hij wil het publiek dat onder hem staat of zit niet zien. Wat heeft hij een spijt.
Maandagochtend om vier uur werd het verdict gesloten, dronken aan de bar. Een herenakkoord tussen twee feuten, met pakweg dertig biertjes achter de kiezen, per persoon.
Voor zijn gevoel heeft hij nog maar een paar meter te gaan. Over het midden is hij nu, want het slappe koord dat flink wiebelt loopt langzaam omhoog.
Zonder vangnet is de deal, een beetje student moet op zijn eigen benen staan en zichzelf kunnen redden.
Oeh … ahhh … dus net niet. Hij dondert naar beneden. Het publiek verzucht. Tien armen vangen hem op. Mazzelpik.
Het is introductieweek, dus het zou zo maar een studentenopdracht kunnen zijn.
You get the picture. Breng ze niet op het idee. Dan wordt stad Groningen te klein. 😁
@Mien: wat zijn peuten? Ik ken wel feuten, de eerstejaars studenten. En het gaat toch niet om therapeuten?
Hoi Lisette, waar zie jij peuten staan?
Nee, zonder gekheid. Ik heb het aangepast. We hadden de schilder op ons werk en die gebruikt peut om zijn kwasten schoon te maken. Raar hoe zo’n stofje je taalkundig van de wijs brengt. 😉
Creatief hoor, met het themawoord. Ik zag het gebeuren… Gelukkig loopt het uiteindelijk wel goed af.