Hij was de eerste die me te woord stond in eenzelfde uniform toen ik mezelf meldde aan de balie. De klik was er meteen. Zonder veel woorden stonden we er voor elkaar.
Gekscherend werd er wel eens gelachen om zijn krentenbaard. Hoe anders was de bittere werkelijkheid. Overal bultjes; in zijn nek en zelfs in het gezicht. Niets aan de hand volgens de huisarts.
Groter kon het contrast dan ook niet zijn; bij Groots met een zachte G vertelde een andere collega dat hij slechts 37 jaar is geworden. Helemaal uitgezaaid, direct opgegeven. Nooit had ik sneller kippenvel. Je afscheid heb ik gemist, Barry. Het condoleanceregister heb ik wel getekend. Hoe snel de tijd voorbij gaat. De wereld draait door.
Je gemis en verdriet lees ik door de regels heen. Helemaal begrijpen doe ik het niet, maar dat hoeft ook niet. Sterkte.
@Luc: mooie sfeertekening uit je werkende leven.