Vogelaars kun je herkennen aan de kleuren van hun outfit, Variaties op groen en bruin, globaal gezien. Die kleuren zorgen ervoor dat vogels niet te hard van je schrikken. Camouflagekleuren krijgen zo een andere dimensie: niet opvallen uit respect.
Ik weet niet of het wetenschappelijk is bewezen, maar er moet een duidelijke relatie zijn tussen vogelaars en zachtaardigheid. Ze doen geen vlieg kwaad, vogels al helemaal niet.
En ze zijn geduldig, kunnen eindeloos wachten op een sperwerpaar. En als dat dan tevoorschijn komt, valt iedereen stil van bewondering. Grote glimlach op de gezichten, dit is gewoon gaaf genoeg. Ik geniet mee, en vergeet voor even de ellende in de wereld.
Zachtaardigheid en geduld zijn best goede wapens op het wereldtoneel.

Lisette. Zachtaardigheid is een luxe in onze consumptiemaatschappij, een eigenschap die vaak met de beurskoersen op en neer gaat. Als het goed gaat, lopen we met een brede glimlach over straat, maar zodra de economie barsten begint te vertonen en de angst voor verlies van bezit en welvaart om zich heen grijpt, tonen we vooral onze hoektanden en laten we onze nagels langer groeien.
Misschien hebben we gewoon wat meer geduldige vogelaars nodig…
Ha Lisette, wat mij ontroert, is dat je zachtaardigheid naar voren brengt.
De verharding en alle ellende maken mij ook vaak verdrietig.
Wat me opvalt is dat je erg veel ‘en’ gebruikt.
Ja, het zachtaardige lees ik ook en dat leest lekker weg, en geduldige mensen is inderdaad een deugd en dus wens ik iedereen een zonnige dag! Grt
@Cesar: helemaal waar wat je zegt!
@Levja: mooi dat een beschrijving van zachtaardigheid al ontroering opwekt. Ik zal voortaan minder ennen, dit keer was het vooral bedoeld om op te sommen wat er zo fijn is aan vogelen in gezelschap.
@Luc: dank je, voor mij is het leven nog best een oefening in geduld hebben. Naar vogels kijken is dus een goede les.