De dirigente bekijkt de verzameling musici. Stoïcijns aanschouwt ze het gehannes met partituren. Het stemmen is het gebruikelijke voorafje van de ouverture.
De laatste minuut voor aanvang van de repetitie breekt aan. De baton wordt omhoog gehouden in beide handen, haar schouders rechten zich, er komt een geconcentreerde frons op haar gezicht.
De verlegen altviolisten zijn allang onder de indruk en zitten strijkklaar op het puntje van hun stoel.
De trotse trompettist laat nog een laatste noot schallen en ook hij zit dan geconcentreerd klaar.
De fanatieke dwarsfluitiste speelt onhoorbaar alvast de eerste maten.
De klarinettisten zitten houterig op een kluitje.
Een enkele pauk dreunt nog door.
En dan, in koor, zingen ze voor hun dirigente: ‘Lang zal ze leven!’
« Klein, groter, groots
Een andere Jan »
« Klein, groter, groots Een andere Jan »
Cultuur
In koor
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Klein, groter, groots Een andere Jan »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel aardige plottwist.
@Berdien: da’s nog eens een serenade, leuk!
Haha, leuk Berdien. Grappig einde.
Berdien. Mooie apotheose.