De blokken vallen omlaag. In een behapbaar tempo. Nog wel. Ik ga alvast verzitten. Van mijn linker- naar mijn rechterbil. Het puntje van de stoel is al danig gesleten. Intussen probeer ik wat te drinken. Een voorschot. Want als straks de blokken vliegen heb ik geen tijd meer.
Nog net geen kramp in mijn rechterhand. Met links durf ik niet meer over te nemen. Het tempo is nu hoog. Nog een paar rijen te gaan en dan moet ik echt, echt opletten. Want bij het volgende level kan ik geen vergissing meer maken en moet ik de blokken gelijk goed laten vallen. Hè, hè, gelukt. Topscore. Nog een keer of toch nu verder met mijn scriptie. Nog een keertje dan.
« Dat is toch raar?
Bekentenis »
« Dat is toch raar? Bekentenis »
Cultuur, Sport, Studie & werk
Tetrisverslaving
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Dat is toch raar? Bekentenis »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuke nuance neergezet
Ik heb nog een oude Brik-game in bezit, scherm van enkele centimeters groot maar wel 118 varianten van tetris erin! En het geluid…nostalgie ten top!
@Mien: wat leuk, ik zie het helemaal voor me.
Dank voor jullie reacties.
Heel herkenbaar, ik denk dat menig studententijd zo ging/gaat.