Hoeveel cliënten hij in het verzorgingshuis had verzorgd? Geen flauw idee. Wel weet hij, dat geen van zijn vorige banen hem meer voldoening had gegeven dan zijn huidige.
De schuifdeuren openen automatisch. “Showtime”, denkt en glimlacht hij ook vandaag, op de meterslange schoonloopmat.
Vanmiddag hangt hij zijn uniform aan de wilgen. Blijdschap over de toekomst die hem en zijn Anne toelacht, verdriet over het afscheid van zijn collega’s, de cliënten en hun families. Hij zal ze missen.
In zijn speech tijdens de afscheidsreceptie bedankt de directeur Jack voor zijn inzet:
“Ik heb geprobeerd alle cliënten, die jij verzorgd hebt, te tellen. Dat is na vijfendertig dienstjaren niet te doen! Daarom, lieve mensen: Hulde aan onze ‘veelpleger’, Jack bedankt voor alles!”
Alice: ruim 30 jaar ‘plegen’ levert inderdaad een drukbevolkt hoofd en een rijk ervaringsleven op. Wonderlijk hoe vaak er herinneringen boven komen.
Ja jeetje, wat een tijd Berdien! Ik kan me voorstellen dat dat herinneringen met een lach zijn en er ook niet zulke blije bij zijn. Werk je nog in de zorg?
Alice, het zijn van die krachten die ze missen als ze weggaan.
Mooi stukje. Hulde aan alle veelplegers in dit verband.
Van harte!
Alice, hartelijk gefeliciteerd. Grt
Bedankt!
Alice, van harte.
Alice: van harte met de waardering voor dit verhaal.
Ik werk nog steeds als verpleegkundige, maar nu als centralist. Alle verhalen van vroeger komen in de tt nog steeds langs, dat wel. Blijft boeiend en soms erg spannend.
@Alice: gefeliciteerd, en geef ze ook door aan de net-gepensioneerde Jack!
Mooie weekwinnaar. Terechte keuze van redactie. Van harte gefeliciteerd.
Van harte gefeliciteerd, Alice!
Mooi stukje.
Hulde voor Alice.
Berdien verdient een pluim.