Ooit, op een Nieuwjaarsdag had ik een enorme huilbui. Het was me niet gelukt om die dag geen ruzie te maken met mijn broertje. Daar ging mijn voornemen voor het nieuwe jaar. Dus bleek ik een slecht mens.
Zo maakte ik een cocktail van normen en waarden. Geen verwijt aan mijn ouders, het was mijn eigen mix van verantwoordelijkheid en schuldgevoel, met een sausje strijdbaarheid eroverheen.
De ellende in de wereld op mijn nek.
Best lastig.
Inmiddels ben ik ouder en realistischer geworden.
Goed doen in je eigen omgeving enzo, en regelmatig een goed doel vijf euro geven.
Ik zal nooit een flierefluiter worden. Maar ik mag tegenwoordig wel van mijn leven genieten.
Ook na een ruzie op 1 januari.
Mooie verhandeling over vroeg jeugdig moreel besef.
@Lijmstok: dank, mooie omschrijving van wat ik omschrijf.