Door mijn eigen ervaringen opgedaan met werken in de horeca kijk ik vaak anders dan de gemiddelde medelander naar een terras, een ober, een persoon achter de bar. Zo heb ik in een mum van tijd in de gaten of het loopt of juist niet. Een goede indicator is vaak het groepje dames dat aan de witte wijn zit. De wijn blijkt verdomd zuur want er kan geen lachje vanaf. Dat het überhaupt mogelijk is om op het terras te vertoeven wordt vaak als gewoon ervaren.
Wil je de echte zuurpruim in levende lijve ontmoeten dan raad ik je aan om op zaterdagmiddag naar de binnenstad te gaan. Met volle tassen lopen ze je voorbij, het gezicht op onweer. Waarom?

Dat valt mij ook op, Luc. Boze blikken boven volle tassen. Ja en idd waarom? Ik heb eens gelezen dat je veel meer spieren moet aanspannen om boos te kijken, dan wanneer je lacht. Zonde van de energie, denk ik vaak (met een glimlach)
@Luc: een stukje uit een ver verleden: op een terras zitten en mensen met volle tassen voorbij zien sjouwen….