De maan schreeuwt het iedere nacht uit van eenzaamheid, daar zijn de dode zielen op onze aarde niets bij vergeleken.
Op een wolk kun je niet zitten. Heerlijk wegdrijven, kon dat maar. Velen hebben dat tevergeefs geprobeerd.
Op een winternacht loop ik langs een verlichte bakkerij en ik vraag me af welke boodschap de lege schappen willen overbrengen.
In onze kunstmatige, beschaafde mensenwereld draait het praktisch allemaal om interpretatie. Alleen in het oerbos spreekt alles voor zich, maar we voelen ons pas veilig als aan ieder boompje, struikje en plantje een label hangt met de slavennaam die we eraan hebben gegeven.
We zijn allen vluchtelingen en gelukszoekers. Waarom protesteert niemand tegen ons? Waarom worden onze huizen niet bestookt met molotovcocktails?
« Troostmeisje
Gewonnen »
« Troostmeisje Gewonnen »
Fictie
Interpretatie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Troostmeisje Gewonnen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Bijzonder stukje, Cesar.
Is het misschien een idee om met de tweede zin te beginnen? En dan zonder witregel de tweede zin.
Ook deze zin komt onlogisch op me over: In onze kunstmatige, beschaafde menselijke wereld … Overigens lees ik tussen de witregels veel meer.
Levja. Dank voor je reactie. Ik begin met de maan, omdat die op deze wijze wordt benadrukt; aan die peilloze eenzaamheid kunnen wolken niet tippen.
‘Beschaafde menselijke wereld’ is hier bedoeld als één begrip. Natuurlijk kan dit op een lezer anders overkomen, misschien zelfs onlogisch, maar dat is natuurlijk allemaal een kwestie van interpretatie…
Zo je wilt, Cesar.
@Cesar: wat een mooie drie slotzinnen!
Levja. Ik heb mijn stukje nog eens kritisch gelezen en aan de hand van je opmerkingen heb ik een woord aangepast. Menselijke wereld klopt op zich wel in de betekenis die ik eraan wil geven(zie Van Dale), maar kan voor sommigen ook iets totaal anders betekenen dan ik zelf bedoel. Ik heb ervan gemaakt: ‘mensenwereld,’ dat is een fractie minder ambigu.
Lisette. Dank voor het aandachtig lezen.
Ja, ik vind het zo beter in het stukje passen. Of zal ik schrijven: context?
Bij menselijk denk ik eerder aan beschaving en samenleving. Wat in principe ook zo wordt bedoeld in je stukje, denk ik. Maar ik bleef hier haperen. Ik vind er niets mee mee om na te denken als ik iets lees, ik heb graag dat ik dat pas doe aan het einde. En we hebben het er al eerder over gehad, dat je stukjes steeds anders kan interpreteren. Al naar gelang van je stemming bijvoorbeeld.