Op mijn negentiende vertrok ik vanuit Oslo per trein naar Amsterdam om aan de Vrije Universiteit kunstgeschiedenis te gaan studeren. Studeren was slechts van korte duur en na een heleboel verschillende baantjes belandde ik in de Hilversummer televisiewereld, waar ik achter de schermen, alweer bijna dertig jaar, mijn bijdrage lever.
Ik woon inmiddels veel langer in Nederland dan ik in Noorwegen heb gewoond en mijn Nederlands is beter dan mijn Noors. Ik denk in het Nederlands, droom zelfs in het Nederlands en mijn vrouw noemt me soms plagend een ‘Stamppot andijviemaniak.’
Wat ik uit Noorwegen het meeste mis is ‘surströmming.’ Een ware delicatesse, gefermenteerde vis uit blik. De geur ervan is al voldoende om mijn Nederlandse echtgenote te doen kokhalzen.
« Juf Ang.. Fadette
In plaats van bloemen »
« Juf Ang.. Fadette In plaats van bloemen »
Column, Communicatie, Studie & werk
Delicatesse
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
14 reacties
Reageren
« Juf Ang.. Fadette In plaats van bloemen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Eetgewoontes (lees plaatselijke delicatesse’s) zijn inderdaad niet overal gelijk. Ik vind ook niet alles lekker, maar probeer het wel. Al draai ik ook om bij schapenkoppen en koeien-ogen. Leuk stuk om te lezen. Grt.
Dank u wel voor uw reactie. De smaak van surströmming is verrukkelijk, de geur is inderdaad verschrikkelijk, ongeveer als rotte eieren. Men raadt zelfs aan een blikje nooit binnenshuis te openen. De geur kan dagenlang blijven hangen.
@Olew Grad Häden: leuk stukje, ben je nieuw hier? Ik ben erg nieuwsgierig naar alles wat Noors is, sinds mijn zoon Skandinavische taal en cultuur studeert, met Noors als taalspecificatie. Ik heb hem nog niet gehoord over surströmming, maar het intrigeert me wel: hoe kan iets lekker smaken, maar smerig ruiken?
Ik heb wel een idee wie er achter deze naam schuilgaat. Stijlanalyse en onderwerp wijzen enigszins in een bepaalde richting.
Mijn schrijven hier is eenmalig. De 15 leden van ons multicultureel schrijfcollectief zullen hier de komende tijd allemaal een stukje plaatsen. Verder houden wij ons niet zo bezig met het schrijven op internet. Wat smakelijk maar stinkend voedsel betreft: googelt u maar eens op doerian (een vrucht uit Azië).
Vennlig hilsen fra Olew til sønnen din (vriendelijke groeten van Olew aan uw zoon).
Ha, ha Olew Grad Häden is een anagram van Ewald Hagedorn.
Overigens is ‘surströmming’ een Zweeds gerecht.
Ook Noorwegen kent surströmming. De oudste Noorse vermelding over gefermenteerde vis stamt uit 1348. Het woord surströmming stamt inderdaad uit Zweden, maar ook in Noorwegen wordt het onder die naam verkocht.
PS het schrijverscollectief waar ik deel van uitmaak heet Garanam, en dat is niet voor niets.
Ja, Ewald, dat las ik ook op Google.
In de zomer van 2021 werd het interculturele AMSTERDAMS SCHRIJFCOLLECTIEF GARANAM opgericht. Komende maanden zouden de individuele leden op deze website beurtelings een ‘autobiofictief’ stukje verzorgen.
Het moge duidelijk zijn: ASG is geen lang leven beschoren. Het blijft bij de ene inzending van Olew Grad Häden. Het was ons een eer en genoegen en wie weet dat oprichter Ewald Hagedorn ooit nog eens op deze website iets van zich zal laten horen.
Olew Grad Häden (Noorwegen)
Arna Ghodeweld (Denemarken)
Gowan Edelhard (Duitsland)
Gehard de Walon (Frankrijk)
Warneald Doegh (Ierland)
Hero den Waldag (België)
Wahed Eldrogan (Turkije)
Weldana Droghe (Curaçao)
Dharna Doelweg (Suriname)
Delanah Dorweg (Suriname)
Wanda Hogerdel (Suriname)
Rodwanah Degel (Zuid-Afrika)
Rowelda Hengda (Zuid-Afrika)
Waldo Denhager (Nederland)
Ewald Hagedorn (Nederland)
Waarom zou je je project niet afmaken, Ewald? Het zal me niets verbazen als je alle verhalen al gesschreven hebt. Als je daar nu plezier in hebt en wie weet leren we zo nog uit diverse landen. Er zijn er wel meer die onder een pseudoniem of anagram schrijven.
Levja, ik had nog maar twee andere stukjes klaarliggen, een Turkse en een Zuid-Afrikaanse bijdrage. Ik heb ze zonet verwijderd. De grap is mislukt, al had ik dat van te voren wel als mogelijkheid ingeschat. Enkele maanden geleden heb ikzelf al eens betoogd dat je je schrijfstijl nauwelijks kunt verhullen. Te zijner tijd stuur ik wel weer eens onder eigen naam een stukje in.
@Ewald en anderen: ik was er dus ingestonken, veblind door de gruwelijke stank van de surströmming. Eerlijk gezegd houd ik niet zo van anagrammen, al heb je een indrukwekkende lijst gemaakt.
Lisette, in eerste instantie was ik alleen maar benieuwd – op een regenachtige zomermiddag – hoeveel anagrammen ik van mijn naam kon maken. Omdat veel van die namen on-Nederlands klonken, verzon ik daar een nationaliteit bij. Vervolgens leek het me leuk daar een identiteit bij te verzinnen. Wie weet kan ik al die namen nog eens ergens anders voor gebruiken.