Capricieus voel ik mij op Capri. Bella Italia. Con limone e citrone. La vita e bella. Op oude bergschoenen klos ik door de hoofdstraat en krijg exquise parfummonsters aangereikt bij elke chique winkel die ik passeer. Zou ikmogelijk stinken of ruiken ze geld? No l’o so. Ik weet het niet. Ik geniet nog na van de prachtige tuin van het verblijf van Axel Munthe. Op het uiterste puntje vlakbij het kapelletje klonk klassieke muziek. Een mix van een prachtige CD die uiteraard nu ook in mijn bezit is. Ik keek even neer op de azuurblauwe Middelandse Zee zo blauw zo blauw. Zag de enorme jachten miniscuul klein langs de Vesuvius crossen. Slechts witte strepen achter zich latend. Si. Bella Italia!

Recente reacties