Je groeit en groeit en wilt meer. Je gaat op avontuur en vindt mooie plekken in de wereld. Dan lijf je die toch in? Altijd fijn om je invloed uit te breiden. De mensen hoeven zich alleen maar aan te passen.
Je brengt er beschaving, en krijgt gedonder als dank terug. Maar je wilt die overzeese gebieden niet kwijt.
Het ene land is je pronkjuweel, het andere een prima testlocatie voor kernproeven.
Als er wel heel veel wordt geprotesteerd, trek je je mokkend terug.
Fideel, toch?
Jaren later zeg je dapper dat je een soort schuld hebt gehad. Maar formeel excuses aanbieden: nee, dat boetekleed past je niet.
“Sorry seems to be the hardest word.” Gelukkig spreek je geen Engels.
Dat is precies de reden waarom ik nooit naar Frankrijk op vakantie zal gaan, alleen al daarom. Grt.
@Luc: Ik snap je, maar ik vrees dat er meer landen gaan afvallen met je principes. Ik erger me trouwens ook wild aan het slappe gedrag van onze regering