‘Goedemiddag, was hier net ook.’
‘Hallo mevrouw Eik, wilt u nog iets vragen?’
‘Mijn pronkjuweel. Kan ik die nog even zien en een foto van maken.’
‘Hij ligt in de kluis en moet ik mijn man bellen die net weg is.’
‘Mijn excuses, als het kan.’
De vrouw lacht en belt haar man.
‘Eerst een kleine Duracell Batterij, maar nu slaapt ze rustig in de babydrager. Mijn man komt zo.’
‘Ja mijn meisje.’’
‘Goedemiddag, heb maar tien minuten dan moet ik naar een klant.’
‘Moet u mijn paspoort hebben?’
‘Nee, u bent een vaste klant en ook net hier geweest. Zal de juweel halen.’
‘Daar is mijn pronkjuweel.’ Mijn, mijn juweel. ‘Bedankt.’
Halfuur later.
‘Mevrouw Eik, u bent er weer?’

Het zal beslist heel logisch zijn, maar ik zie het even niet. Grt
Lisa. Waar gaat dit over? Het is echt onduidelijk en de zinnen lopen niet. Persoonlijk voornaamwoorden ontbreken ook weer, helaas. Ik zou het wat simpeler schrijven als ik jou was.
Schrijf ik echt zo slecht want schrijf zo altijd. Heb het zelf een paar keer hard voorgelezen en voor mij is het logisch en duidelijk.
Schaam me nu dat ik onze kids met huiswerk help (nu niet natuurlijk met vakantie)… zucht.
Maar ga een poging wagen met heel veel Google.
Lisa. Ben je gek, je hoeft je niet te schamen!
Ook in dit commentaar laat je het persoonlijk voornaamwoord weer achterwege. Dat kun je wel een keer doen, maar niet door de hele tekst heen.
Probeer vooral een simpeler onderwerp te kiezen voor de duidelijkheid.
Lisa het is goed bedoelde opbouwende kritiek. Lezen is een vaardigheid, schrijven is een kunst. Voor beide geldt dat het niet komt aanwaaien. Wat voor de schrijver duidelijk is hoeft niet voor de lezer duidelijk te zijn. Zelf heb ik af en toe ook moeite met de stukken van Han, ik zie het niet, mis de essentie, noem maar op, maar dat wil niet zeggen dat je slecht schrijft. Gewoon verder gaan, al doende leert men. Grt