Grafmonumentaal leg ik alle woorden plat. Ze zijn immers toch al dood. Een paar hinken nog op een been. Maar dat is alleen maar een kwestie van tijd. De schreven houden ook hen niet tegen. Komma’s zullen punten worden en het uitroepteken wellicht nog een keer hard schreeuwen. En dan? Dan is het gedaan. De geschriften gesloten de boeken dicht de krant verwaaid. Een limerick een sonnet ze slaan nog snel de handen in elkaar. Gedicht moet er worden. Het gat is veel te groot. Spreuken en gezegden zweven nog even door de lucht. Totdat zij zich ook te ruste leggen. Een mooi feestje was het. En nu is het voorbij. Laat het dicht dicht en het verhaal maar verhalen.

Tja…een echte Mien, alweer. Onnavolgbaar en toch lekker om te lezen. Grt.
Mien: wat een droevig einde van
Daar doe we het voor. Fijn leesvoer. Dank Luc.
Mien, om mee te doen met het themawoord moet je dat nog even aanvinken.
Het stukje staat nochtans gewoon in de lijst. Heb verder niets aangevinkt.
Precies, dat ben je vergeten.
https://120w.nl/thema-van-de-week/
Check check dubbel check. Signed sealed and delivered. 😉👍