Zojuist kwam ik de buurman tegen in de gemeenschappelijke kelderruimte waar onze wasmachines gebroederlijk naast elkaar staan. Vandaag is het tevens 2 jaar geleden dat zijn vrouw is overleden aan de gevolgen van bijwerkingen van nieuwe medicijnen die door haar lichaam niet geaccepteerd werden. Sindsdien hoeft het voor hem niet meer. Hij is niet langer gelukkig. Hij moet de frons op mijn gezicht gezien hebben want de ene toelichting volgde op de ander.
Het is een prima buurman, geen enkel kwaad woord. Met zijn 83 jaar is hij nog steeds redelijk fit. Ik weet niet wat te doen, ik weet niet hoe te helpen. Het ergste van alles is, ik begrijp het. Zijn klaagzang is als de onophoudelijke regen vandaag.
« Appelgebakje
Requiem op verzoek »
« Appelgebakje Requiem op verzoek »
Maatschappij, Mensen
Dwdd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Appelgebakje Requiem op verzoek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi beschreven Luc.
Willem, dank je wel. Grt
Luc. Jammer dat je dit niet laat gebeuren, door het onder meer in de o.t.t. te schrijven, met dialogen. Laat de man spreken.
Han, ja je hebt me er eerder op gewezen, ik ga het proberen…ooit…Grt
Luc. Ik ben benieuwd!