Eenmaal volwassen, is ons dilemma: kiezen we voor kwaliteit, gekoppeld aan een trage veranderingssnelheid, of voor kwantiteit, gekoppeld aan een rappe veranderingssnelheid, hetgeen vaag een intens levensgevoel doet vermoeden?
Voor Maarten stond deze keuze al vrij vroeg in zijn bestaan vast.
Niet de aard der materie interesseerde hem, maar de glans en weerschijn van alles. Een prachtige villa met een rieten dak in Blaricum, een op maat gebouwde auto, gelijkgestemde vrienden die innerlijke leegte opvulden met uiterlijke leegte en een veertig jaar jongere eega waren het resultaat van intelligentie die gepaard gaat met narcisme.
Toen hij een week voor pensionering zijn laatste adem uitblies, besefte hij ineens wat hij altijd had gemist: het contact met de ware aard der materie.

Mooi beschreven Cesar en beter laat dan nooit denk ik dan maar…
Willem, dat is zonder meer waar. Heel optimistisch opgemerkt.