Eten en kinderen. Een slechte combinatie. Althans, gedurende een bepaalde periode van de kindertijd. Voornamelijk tussen de eerste hap en dat ze het huis uit gaan. Ouders hebben een paar maanden rust voordat het begint: ik lust geen. .. (zelf in te vullen)!
Gezellig daar aan tafel. Elke avond gezeur. Natuurlijk zijn er voedselvormen zonder gezeur, maar die zijn ook zonder uitzondering ongezond.
Wat te doen: chagrijnig en gezond (tenminste, je hebt als ouder het gevoel dat je íets doet) of gezellig en ongezond. Een dilemma waar je elke dag, van pak hem beet een maand of vijf na de geboorte tot, pak hem nog een keer beet, hun achttiende á twintigste jaar mee om moet gaan.
Zo was ik zelf nooooooit.
« Thuis
De paden op, de lanen in »
« Thuis De paden op, de lanen in »
Eten & drinken, Familie, Mensen
Gezellig aan tafel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Menno of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Thuis De paden op, de lanen in »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Menno, ik heb iemand goed gekend die tot ver na z’n veertigste bij zijn ouders heeft gewoond. Avond na avond ellende aan tafel. Wat waren ze opgelucht toen ze eindelijk een bejaardenflatje betrokken.
Ewald. Laten we hopen dat het bejaardenflatje geen logeerkamer heeft. Gezellig op bezoek bij de ouders.
Nou Menno, zoonlief kocht een appartementje op loopafstand en kwam wel regelmatig, maar gelukkig geen zeven dagen per week meer over de vloer. Geniet van het gezinsleven, prijs je echter gelukkig als het nageslacht een eigen leven ontwikkelt.
Mooi beschreven Menno. Ik realiseer me nu pas dat we met het eetgedrag van onze dochter zeer geboft hebben.
Ewald, één gaat waarschijnlijk volgend jaar, de tweede over een paar jaar. Maar van de jongste (en lastigste eter) mogen we nog, pak hem maar weer beet, een jaar of tien genieten tijdens het eten.
Willem, de zeldzame keren dat we van trotse ouders horen dat hun kroost écht alles lekker vindt en nooit zeurt knikken we vriendelijk. De uitsprak zelf nemen we met een korreltje zout. (dat wel weer te veel of te weinig zout zal zijn geweest) 🙂
In het grote gezin zoals het onze (10 personen aan tafel) was geen ruimte voor slechte eters. Dan had je gewoon pech. Er zijn dingen die ik beslist niet lekker vind maar het absolute voordeel is dat ik al jaren zelf kook. Mijn eigen kinderen zijn beslist geen slechte eters, ik ben er erg tevreden over. Ik wens je veel succes met de dagelijkse strijd. Grt
@Menno: je laatste zin trof me, leuke relativering. Ik lust tegenwoordig echt alles, maar vroeger was ik degene met de langste tanden. Daar kan ik me nu dus enorm aan ergeren bij anderen, zeker bij mijn kinderen.
Sinds de jongste uit huis is, wordt er trouwens veel meer stamppot gegeten hier in huis…
@ Luc, bedankt. De strijd gaat door.
@ lisette, soms zijn kinderen een spiegel die net even te scherp is.:)