Het is de kwetsbaarheid die ongewild tentoongespreid wordt. Alsof het een lichtbron betreft zo wordt de aandacht op een nieuweling gevestigd, vaak zonder dat deze het zelf wil. In de natuur speelt de geur van angst hierbij een rol. Het is raadselachtig wat het bij de mens is, maar dat “het” bestaat en “het” zich manifesteert staat vast, telkens weer. Het is waarschijnlijk een combinatie van lichamelijke onzekerheid, niet weten hoe je te gedragen binnen de gevestigde orde, en meer.
In de natuur wordt onherroepelijk met je afgerekend en delf je vaak het onderspit. Bij mensen komt dit ook voor, net zo meedogenloos, misbruik maken van kwetsbaarheid van ouderen en kinderen om daar voordeel mee te doen. Rare wezens; mensen.
Helemaal eens met je eindconclusie Luc (maar ik ook blij dat ik er een ben).
Paar keer moeten lezen, prima stuk Luc.
Mensen zijn net zo goed en slecht als de rest van de natuur. Hier blijkt maar dat wij er volledig onderdeel van uitmaken en er niet boven staan.
Zelf ben ik er wel content mee Willem.
Er boven staan zou betekenen dat je verantwoording dient te nemen, dat is nog ver te zoeken bij deze soort. Grt Dank Menno