‘Ik snap absoluut niet wat die (zelf invullen) bezielt. Daar staat je verstand gewoon bij stil!’
‘Ik kook echt van woede iedere keer als ik (zelf invullen) zie, die met geboden en verboden strooien alsof het pepernoten zijn, maar zich zelf niet aan hun eigen onzin houden!’
‘Met stijgende verbazing heb ik gekeken naar die (zelf invullen). Wat bezielt zulke figuren (kies uit: in hemelsnaam/in godsnaam/bij de Almachtige)!’
‘Witheet ben ik! Deze (zelf een specifieke groep invullen) denken dat ze het alleenrecht op deze planeet hebben.’
‘Mijn geduld is echt op met die (zelf invullen); een maffiabende is het!’
Driemaal daags een van deze zinnen gebruiken en je voelt je als herboren. Tevens geschikt als onderhoudsbeurt voor een brandschoon imago.
Cesar, ik heb de invuloefening drie keer gedaan met verschillende namen en bijbehorende groeperingen. Elke keer klopte het als een zwerende vinger (niet als een bus: die sluit).
Prima stuk
Menno. Goed om te horen dat deze eenvoudige, doch effectieve therapie z’n waarde toont en nu al z’n vruchten afwerpt. Regelmatig gebruik leidt ontegenzeglijk tot loutering, zelfverwerkelijking en een vlekkeloos imago. Eenvoudig verklaard: de een z’n zwartheid, stuwt de ander z’n witheid op.
Cesar, hier heb ik mijn hele leven naar gezocht. Ik ga je voorstellen als minister van Volksgezondheid en Welzijn!
Willem. Dank voor je politieke steun en dat in deze moeilijke tijden, waarin herinnering, fantasie en fictie nu eens een symbiose aangaan en dan weer een hevige strijd beginnen. Ik kan me niet herinneren dat ik zo onvoorwaardelijk steun kreeg voor een belangrijke post, maar misschien herinner ik het me gewoon verkeerd. Het beste kan ik denk ik de eerste zin van Don Quichot citeren: “In een dorpje van de Mancha, waarvan ik mij de naam niet wens te herinneren, leefde nog niet lang geleden een van die edellieden…’ (vertaling Van Dam)
Succes met de therapeutische oefenzinnen!