Ik kijk in de spiegel en zie Mark Rutte. Ik schrik me een hoedje en hij een pet. Ik de sigaar en hij een sjekkie. Ik moet huilen en hij lacht. Op de achtergrond klinkt muziek. De Snollebollekes. Mark schuift naar links en ik naar rechts. Een omgekeerde wereld. Ondersteboven. Hij van mij en ik van hem. Hij is echt oud geworden en ik grijs. De plaat ook. Die blijft hangen. Op links. Gelukkig maar. Het gooit in ieder geval wat gewicht in de weegschaal. Hij de waterman en ik de maagd. Hoewel? Het kan ook andersom. Hoewel ik ook van wijn houd. Hij van bier en bretels. Wat eigenlijk niemand mag weten. Want wat hebben we op te houden?

Recente reacties