Koning Leopold was al dagen ziek, zijn keel zat dicht en deed behoorlijk pijn. Iedereen gaf raad, maar niets hielp. Hij stoomde, hij slikte pillen en een ui lag al dagenlang stinkend naast zijn bed. Toen op een dag lag er op zijn nachtkastje een kopje thee. Hm… daar had hij zin in en hij nam een teugje. Zijn keelpijn werd milder. Elke dag lag dat kopje thee er weer. De volgende dag keek hij stiekem en hij zag een klein meisje. Ze rende weg voor hij wat kon zeggen, maar verloor haar klompje. Hij liet zijn dienstmeid overal zoeken en toen ze haar vonden door middel van dat klompje, bedankte hij haar en dronken ze samen een kopje thee.


Haha, ze kreeg er toch zeker wel een koekje bij hè? 😉 Leuk verhaal!
Leuk slot ook.
Ha ha, het koekje kon net niet meer binnen de 120 woorden