Het dagelijkse leven komt overeen met het circusleven. In de piste is het volop pracht en praal en achter de schermen de harde werkelijkheid.
De clown, lacht van buiten maar huilt van binnen. De leeuwentemmer, komt stoer over, hij mag zijn angst niet tonen.
Dan de jongleur, het lijkt zo makkelijk, maar niemand die zijn bibberende handen ziet.
Zo gaat het ook in de grote mensenwereld. Voor de ” ander” lijkt het dat alles rozengeur en maneschijn is….
Niemand is perfect en er is niks mis mee om je angst, zwakte en verdriet te tonen.
Op een dag ben je de circusdirecteur, maak je een diepe buiging; Hooggeëerd publiek, jullie hebben mijn dag weer mooier gemaakt met veel liefde en warmte.

Het circus raakt uit de mode, het leven gelukkig niet. Leuk stukje, Sandra.