Nu ik dood ben, heb ik alle tijd om vrienden en oude bekenden te bezoeken. Ik ben benieuwd hoe mijn nagedachtenis voortleeft.
‘Hoe gaat het?’ fluister ik ze in hun slaap toe.
Natuurlijk heb ik ze verwaarloosd. Ik had een bedrijf te bestieren en dat deed ik goed. Bakken met geld leverde het op. Mooie auto’s, exotische vakanties en de naakte lichamen van vele vrouwen in evenveel verschillende bedden. Geld en binden gaan niet samen, maar nu speelt geld geen rol meer.
Mijn vrienden woelen, slaan verstoord hun ogen even op als ik ze mijn vraag stel. Kennissen slapen zwijgend door.
‘En jij mama?’ vraag ik.
Ze gaat rechtop zitten, knipt het licht aan.
‘Ach jongen,’ zegt ze,’ik kom eraan.’
« Hoe wil jij herinnerd worden?
Rutte III »
« Hoe wil jij herinnerd worden? Rutte III »
Familie, Fictie, Liefde
Bijkomen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Hoe wil jij herinnerd worden? Rutte III »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel mooi Hadeke. Interessant perspectief gekozen.
@Hadeke: wat een mooi perspectief inderdaad.
Goed gekozen woorden in perspectief zeker
Dank voor jullie reacties. Het perspectief schoot me ‘gewoon’ te binnen. 🙂