In de supermarkt, Daniel zit in de wagen. Ik scan en hij pakt het product van me aan. Bij de zoetwaren is dat een pot Nutella. ‘Die ga ik openmaken en dan zooo mijn vinger erin’ zegt hij. ‘Dat is toch vies Daniel, als een ander er nog van moet eten’. ‘Nee, lekker!’ zegt hij. Een donkere dude loopt voorbij en zegt iets wat ik door zijn mondkapje heen niet versta. ‘Hij zegt, aah lief’ vertaalt Daniel. Ik kijk de richting op van die gast, die zich net omdraait en vrolijk zegt ‘ik was ook zo vroeger’. Zonder nadenken roep ik ‘oh ja, stopte je ook overal je vinger in?!’ Bulderend van het lachen verdwijnt de man de hoek om…


En dan ook nog aan Daniel uit moeten leggen wát er nou zo lollig was?
Gelukkig is hij snel afgeleid. Hij vroeg alleen wel waarom ik zo snel naar de uitgang wilde, of we alles van het lijstje wel hadden 🙂
Ja, zo maak je van een simpel supermarktbezoek toch weer een hele belevenis. De man een glimlach bezorgd en jij weer de boodschappen bij elkaar. Een win-win situatie lijkt me. Al kan ik me voorstellen dat het wat anders voelt. Grt
Soms is ‘niet eerst nadenken’ best wel lollig …
Leuk geschreven en grappige humor