‘Kom, laten we wat leuks doen.’
Ze duwt mijn krant omlaag.
‘Naar het strand. Lekker uitwaaien.’
Ik weet dat het geen zin heeft om de krant weer tussen ons in te plaatsen. Meer dan twintig jaar geleden kwam ze als een wervelwind mijn leven binnen waaien en ze is nog steeds niet uitgeraasd. In het begin vond ik haar drukte, haar impulsiviteit, aantrekkelijk. Later begon het me tegen te staan. Tot ik ontdekte hoe ik mijn rust in haar turbulentie kon bewaren.
‘Laten we daarna doorrijden naar Haarlem en daar een hotelletje nemen.’
Straks komen er nog meer spontane plannen. Ze kijkt me aan.
‘Oké,’ zeg ik.
Mijn relatie bloeit als ik me midden in haar oog weet te houden.


@Hadeke: mooie slotzin!
@Hadeke. Mooi en luchtig, graag gelezen.