Het tocht een beetje, waardoor de vlam een spannende dans uitvoert. Heen en weer, op en neer, maar nooit los van haar lont. De wereld die zij verlicht is beperkt; geen idee wat voor monsters zich in de hoeken aan de andere kant van de kamer schuilhouden.
Ik ben wat gespannen, maar tril niet. Met mijn ene hand houd ik stevig de kaars vast. Mijn andere houd ik eerst boven de vlam en dan erin. In het begin voel ik niet zoveel en kijk hoe het vuur mijn hand likt. Huidhonger. Dan komen de verlossende pijn en de stinkende, bubbelende blaren.
Mijn zoute tranen blussen sussend de brand. Het wordt weer een lange, koude nacht. Maar wel een doods stille.
« De koning, de nar en de huidhonger (2)
Vignettering »
« De koning, de nar en de huidhonger (2) Vignettering »
Mensen
Brandschoon
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van tslinger of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« De koning, de nar en de huidhonger (2) Vignettering »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@tslinger, intrigerende tekst; zijn de laatste twee woorden zo bedoeld?
Ook ik vind het intrigerend. Ook ik denk dat de laatste twee woorden anders zijn bedoeld of misschien juist wel zo. Dichterlijke vrijheid.
@Willem en @Levja, laat ik het zo zeggen: ik heb een zin elders aangepast om de ruimte te creëren om ‘doodstil’ uit elkaar te kunnen trekken. Ik beleef ‘doods stil’ als extremer, harder, killer.
@tslinger, ‘doods stil’ snap ik, maar met ‘doods stille’ werkt het m.i. niet.
Ook hieraan sluit ik me aan bij Willem.