Schrijver H schrijft zoals ze thee drinkt: met haar pink omhoog. Waardigheid vóór alles. Haar stukjes voelen aan als een zacht aprilzonnetje bij weinig wind. Alles blijft keurig binnen de lijntjes van de fatsoensnormen der bourgeoisie.
Schrijver I kijkt met open blik naar de wereld. Bijna alles heeft haar aandacht, want het kind in haar is nooit verdwenen. Als ze dan binnen haar tamelijk hectische bestaan een moment van rust vindt, zet ze de beelden, geuren en geluiden om in tekst.
Schrijver J heeft talent voor twee. Zoals je een bepaald kunstwerk alleen aan een bepaalde kunstenaar kunt toekennen, bezitten haar teksten duidelijk haar originele signatuur. Haar oude wonden zijn herkenbaar aan een licht venijnig zuurtje tussen de regels door.
Recente reacties