Met mijn verfroller schilder ik je pastelblauw. Ik leg je angst vast, vooral je verlangen.
Ik schets je kijkers met mijn kwast. Misschien mijn antwoord op jouw stille vraag.
Je traan veeg ik weg met mijn vingertoppen. Penselend strelend ga ik over je lichaam, het verkleint de afstand tussen ons. Ik vergeet ook niet je moedervlekje op dat speciale plekje. Ook geef ik je jouw mouche tussen neus en lippen. Hier kan geen visagist aan tippen. Hiervoor gebruik ik mijn kleine penseel, zoals ik jou zo vaak heb zien doen. Misschien maak ik deze van fluweel.
Of ik je aan de muur ga hangen en aan welke, weet ik nog niet. Voorlopig laat ik je staan op mijn verrijdbare ezel.
« Alpenseele
Cellofaan »
« Alpenseele Cellofaan »
Cultuur, Liefde
Schone kunsten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Alpenseele Cellofaan »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Met het nummer Blue Sunday van The Doors: https://www.youtube.com/watch?v=1KpP_f9rPY8
@Levja, mooie poëtische tekst waar ik hele fraaie zinnen in vind, maar die ook een intimiteit bij me oproept, waardoor ik me bijna een voyeur voel.
Beschouw het maar als dichterlijke vrijheid, Willem.
Zuster Levja,
Schilderen als schrijven…..of andersom…maar mooi ist..
Broeder VorK