Haar penseel gaat op en neer, geheel automatisch.
Ze voelt alleen het penseel in haar hand. Normaliter schildert ze zonnige taferelen maar nu louter strepen, donkergroen en donkerblauw. Haar verdriet, haar woede zit hier in, ze ziet weinig, haar ogen zijn waterig hetgeen een vertroebeld beeld geeft.
Nog geen vierentwintig uur nadat hij haar verlaten heeft staat ze hier en schildert emoties in strepen.
Uren gaat dat zo door en als ze stopt is het donker, het regent. Buiten is een kopie van haar innerlijk, somber.
Dan merkt ze dat ze honger heeft en doet een stap naar achteren, daar op het doek ziet ze haar boosheid. Boosheid in volle glorie. het helpt, het lucht op, zo kan ze verder.
« Als ze er niet is
Inktzwart »
« Als ze er niet is Inktzwart »
Fictie
Boosheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Trees of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Als ze er niet is Inktzwart »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Trees. Het meest rare aan boos zijn is, dat je er zelf het meest last van hebt. Raar maar waar. Grt
Aanschilderen heet dat. In therapie ook ooit gedaan. Je kunt dan beter bij je boosheid, pijn, verdriet én blijdschap komen. Blijven voortdoen. ?