Niet bij elkaar zijn is tot daaraan toe, dat wisten we van tevoren. Vandaar dat we regelmatig over onze grenzen gaan. Met Pasen in Parijs en in mei zouden we gaan eilandhoppen. Onze jours d’amour.
Dit alles kunnen we op onze buik schrijven. Konden we dat maar, we mogen elkaar niet eens aanraken. Ik kom jouw land niet in en dat geldt vice versa. We weten geen van beiden of we besmet zijn, we vertonen geen symptomen, toch is ons quarantaine opgelegd.
Ik raak soms buiten zinnen omdat ik niet weet hoelang dit gaat duren, waarop ik dan een uitspraak van Dickens krijg voorgeschoteld via videobellen:
‘Er is niets ter wereld zo onweerstaanbaar besmettelijk als lachen en een goed humeur.’

Met deze heerlijke song: https://www.youtube.com/watch?v=kkH7N3oABm0
Mooi Levja. Ik zou de laatste zin nog sterker vinden als hij na ‘lachen’ eindigt. (Maar ik ken het precieze citaat niet.)
Nee, tegen Dickens durf ik beslist niet in te gaan, Inge.
‘There is nothing in the world so irresistibly contagious as laughter and good humor.’
Ik ben het met Dickens eens, maar je kunt gerust tegen hem ingaan; hij zegt niets meer terug.
Ga je zo een dispuut graag aan, Ewald?
Niet per se, Levja, maar dat je niet tegen iemand in zou durven gaan, is mij een stap te ver.
Geef ik dit dan in dit stukje weer, Ewald? Ik geef alleen aan, dat het een uitspraak is van Dickens. Dat ik, noch iemand anders, Dickens expliciet kan vragen of hij deze voor deze site zou willen veranderen. De goede man is op 9 juni 1870 overleden.
Ik durf goed aan te geven dat ik het anders zie. Maar dan formuleer ik het anders of het een levend of dood persoon is.
Levja, reageer toch niet direct zo aangebrand. Ik reageerde gekscherend op jouw slotopmerking aan Inge en bedoelde daar niets negatiefs mee.
Voor alle duidelijkheid: je schreef niet dat je niet tegen hem kon ingaan, omdat hij overleden is.
Je schreef: ‘Nee, tegen Dickens durf ik beslist niet in te gaan, Inge.’
Voor alle duidelijkheid, Ewald, ik ben beslist niet aangebrand. Geen enkele reden toe. Ik weet toch hoe jij op alles reageer 😉 Op elke slak zout.
@Levja. In dit stukje mis ik de (aanstekelijke) lach.
buiten mijn zinnen – buiten zinnen
hoe lang – hoelang
Bewust voor de titel gekozen, Han. Juist dat mis ik zo nu. Het echte, de geestdrift van mijn lief. Ik mis dat het meest, ondanks het digitale contact. Ook bewust voor de foutjes gekozen. Ik had eerder correctie verwacht. Dank hiervoor. Nu wel aangepast. En sorry, dat ik je niet aan het lachen heb kunnen krijgen. Vast leuke stukjes genoeg hier.
@Levja. Ik begrijp je uitleg. En dat er voor jou meer in zit dan ik kan vinden. Als je bewust voor de foutjes hebt gekozen, waarom laat je ze dan niet staan?
Waarom zou ik, Han? De foutjes laten zitten, bedoel ik dan.
En ja, tegenwoordig schrijf ik meer voor mezelf dan voor anderen.
@Levja, ik leef/lijd met je mee.
@Levja. Omdat je het bewust fout hebt gedaan, om welke reden dan ook. Je schrijft mij immers: ‘Ook bewust voor de foutjes gekozen.’
Geeft goed gevoel, Willem. We zitten in hetzelfde schuitje, ieder met eigen sores. Medeleven doet al veel. Dank je wel.
Han, momenteel zijn er veel meer belangrijke zaken om ons druk over te maken. Ik beloof dat ik in mijn volgende stukje volgens de regels zal schrijven. Check, check, dubbelcheck met het Groene Boekje. Nee, te Engels. Ik zal dubbel controleren.
@Levja. Niet zo zwaar, hoor. En ook in ‘normale’ tijden is het zo onbelangrijk. Zoals ik vanaf het begin heb gezegd, ik wil nooit de betweter uithangen. Als het je irriteert, zeg het me gerust, dan laat ik correctie achterwegen. Ik wens je sterkte.
Nee, blijf vooral corrigeren, Han. Je geeft beslist waardevolle correcties en suggesties. Misschien een tip om soms ook een link te geven naar bijvoorbeeld Taaladvies of Genootschap Onze Taal.
@Levja. Voordat ik een correctie plaats, overtuig ik me meestal door nog even die sites te raadplegen. Want ik zoek op, onthoud, vergeet en zoek weer op in vele gevallen. Parate kennis heb ik ook opgedaan door te leren, dat wel. Maar natuurlijk wil ik een verwijzing maken, desgewenst.