We zitten op de oude comfortabele bank en zeggen niets. We genieten van elkaars aanwezigheid en dat gaat heel goed zonder woorden. Er is geen sprake van ruzie, dit is onze liefde. We hebben ook niet afgesproken om niets te zeggen. Het is een soort spel. Wie het eerst woorden gebruikt heeft duidelijk verloren. Natuurlijk gaan we tot het uiterste.
Je leest het boek, dat je eerder van me cadeau kreeg. Ik leg het mijne neer, klaar met lezen, dit boek is uit. Ik laat mijn gedachten de vrije loop en staar doelloos voor me uit. Plots herinner je mij eraan dat je een rokje draagt met niets eronder. Het is een prachtig mooie dag vandaag. Gelukkig nog niet voorbij.
@Luc. Eerst een goed boek en dan aanzwellende erotiek. Mooi. Hartje!
@Peter. Hoe slordig! Vergat te vermelden dat het jouw boek was 😉
Haha. In mijn roman “Kathmandu Hipsters” (2018) speelt erotiek nauwelijks een rol, terwijl ik wel eens het verwijt krijg dat enkele verhalen uit mijn verhalenbundel “Hoe ik liefde vergat te geven” (2019) ronduit pornografisch zijn. Ik ben dus benieuwd over welke van mijn tot nu toe gepubliceerde boeken je het hebt. In ieder geval bedankt voor het lezen!