Emiel maakt een moeilijke periode door. Die periode duurt al dertig jaar. Gerdien, zijn echtgenote, trouw in goede en kwade dagen, in gezondheid en ziekte, tot de dood hen scheidt, roert voortdurend een zuur sausje door zijn leven.
Ze omkleedt haar vele eisen met een zweem van redelijkheid, maar feitelijk gebruikt ze Emiel als instrument om haar zelfhaat en gevoelens van mislukking in demonische banen te leiden.
Op een seksueel pervers georiënteerde loser na, heeft sinds de Honderdjarige Oorlog geen man meer met interesse naar haar gekeken.
Emiel vraagt zich af waarom hij zijn leven niet over kan doen. Het leven zou moeten zijn als het schrijven van een verhaal, met schrappen en herschrijven, totdat je 120 bevredigende woorden overhoudt.

@Cesar: wegwezen, beter te weinig woorden dan steeds een zuur sausje blijven proeven!
@Lisette. Ik zal het aan Emiel doorgeven, alle kleine beetjes helpen (misschien)…