Sinterklaas was een angstige tijd.
Want Sinterklaas droeg een bril en die bril (her)kende ik. Toen Sinterklaas bij ons op de Oranje-Nassau school kwam, droeg hij een bril: mijn vaders bril!
Bovendien zeulde hij met een groot boek en toen wist ik het zeker. Elk misverstand was uitgesloten, dit grote boek kwam rechtstreeks uit de boekenkast van mijn vader!
Tot slot van ramp moest ik van Sinterklaas direct naar voren komen. Hij wist uitvoerig al mijn fouten en ongerechtigheden op te sommen. Na die foute bril nu ook nog een dik fout boek, je wist als jochie van zes niet hoe diep je in de grond moest zakken!
Mijn vertrouwen in de eerlijkheid van mensen ging voor toen eeuwig verloren!!!
@Joop, ik kan me de scene levendig voorstellen ! Hopelijk is het toch nog goed gekomen ?
Jawel, Rop, natuurlijk wel.
Alleen als kind weet je even niet waar je het moet zoeken.
Bovendien reed Sinterklaas ’s middags door Stadskanaal en ik was bang dat het mijn vader zou zijn. Dat viel mee.