“Echt lieverd, het verrijkt je lijf en leden.”
Drie dagen later lag ik in de kreukels op een zeiknat matje doordrenkt van mijn luie zweet naast vrouwlief die me ontgoocheld aanstaarde. Dat ik mijn been daadwerkelijk niet meer uit mijn nek kon krijgen, trachtte ik met verschillende oerwoudkreten duidelijk te maken. Naast een workshop origami had ik namelijk nog geen enkele ervaring met vouwen en ook met sporten was ik buiten een potje caféschaak niet echt vertrouwd.
Hoe ik uit mijn benarde positie gered ben, weet ik niet meer, maar ik heb drie maanden moeten afkicken van de sterke pijnmedicatie. Mijn lijf is nu verrijkt met diverse edelmetaal bevattende protheses. En geleden heb ik ook, dat behoeft geen nadere uitleg.
Haha, leuk Erik. Dit is precies hoe ik me een yoga-les voorstel 🙂
Tja, en als je eens wist wat me nog te wachten staat… kleiduiven schieten, parachutespringen, abseilen, bungee jumpen… in mijn fantasie wordt het alvast een mix van dat alles 😉