Samenwonen was nog uit den boze in 1972. We trouwden zes weken nadat we een flat gevonden hadden in Zoetermeer. Schoonmama naaide mijn knalgele jurk naar het voorbeeld van een Libelle-patroon. Om meubels te kunnen kopen verkochten we de tweedehandsauto. Een vriend maakte hele foute trouwfoto’s.
Voor onze koperen bruiloft bouwden we een echt feest. Ik in een jurk van een modeontwerpster. Hij met heuse maffiaschoenen. Geen familievoordrachtjes alstublieft, maar een jazzband in een spiegeltent. De manager maakte het feest helemaal top. Met een glas kir als welkomstdrankje en later op de avond de haringkar met jonge jenever. Jazz met haring, die combinatie was net zo’n unieke formule als het bruidspaar. Gelukkig hebben we de foto’s nog.
Van een beroepsfotograaf.
Leuk, Cora, het verschil van de twee feestelijke gebeurtenissen tegenover elkaar gezet.
In de tweede zin zou ik geen twee verschillende tijden hanteren.
We trouwen zes weken nadat we een flat gevonden hebben …
of: We trouwden zes weken nadat we een flat gevonden hadden …
Mooi Cora, hoe die twee gebeurtenissen ook de levensloop ertussen suggereren. Eens met Ewalds opmerking.