Ik kom graag in dit café. Het bier wordt vakkundig getapt, de muziek is fijn en staat niet te luid. Soms kom ik hier met vrienden maar vaak alleen en dan zit ik aan de bar en klets ik tussen de bestellingen door met jou.
“Zesendertig Euro, alsjeblieft.”
“Doe maar veertig,” terwijl ik een briefje van vijftig geef.
“Waarom?”
“Nou, fooi natuurlijk,” reageer ik ietwat verbaasd.
“Noem je dat fooi?” Je grijpt me achterin mijn nek en voor ik het weet zoen je me stevig en lang. “Dat lijkt er meer op” zeg je, en je geeft me mijn tientje.
Een edelsmid in de stad heeft een paar twee-Euromunten voor ons omgetoverd in blinkende ringen. Overmorgen is de grote dag.
Ik moest het wel twee keer lezen voordat ik het begreep, maar het is een leuk en origineel verhaaltje geworden. Ik hoop niet dat de barvrouw uiteindelijk een zwarte weduwe blijkt te zijn.
gr. Nynke
Ha tslinger, liefdevol. Kleine opmerking, volgens mij worden alle munteenheden met een kleine letter geschreven, ook samenstellingen en afleidingen.