De raderen draaien. Ik heb de machine weer onder controle. Kleine en grote laatjes, bevestigd aan het werktuig, openen. De inhoud ervan niets anders dan pure gedachten. Naarstig op zoek naar de juiste gedachten, open ik ze één voor één. De gedachten vullen mijn hoofd langzaam. Luid gekraak en gepiep. Waarom heb ik in alle laatjes rotzooi gegooid? Het wordt steeds donkerder in mijn hoofd. De dikke wolken van zware gedachten laten de tandwielen vastlopen. Dicht! Dat ene laatje moet dicht. Paniekerig trek ik met brute kracht het laatje verder open. Een grote donkere wolk ontsnapt. De wolken onderscheiden is onmogelijk geworden. De zoektocht moet worden gestaakt. Na een zware storm begin ik weer aan de reparatie van de machine.

Recente reacties