Het voelde als mijn thuis;
die bladzijden uit mijn levensboek,
zwarter nog dan zwart
Maar op een goede dag
wilde ik niet meer verder lezen
Ik begon voor een ‘unhappy end’ te vrezen
Toen heb ik de gezakte moed
uit mijn oude schoenen gepakt
en ik besloot:
Ik wil niet meer
in dat zwart verdwalen
Ik wil niet meer
door diepe dalen
Die periode is voorbij
Tijd voor een schone bladzij
die ik helemaal in kan kleuren
met wat nog gaat gebeuren
Ik vertrok en kwam niet weer,
verwijderde ’home’ van mijn TomTom
en keek niet achterom
Ik koos mijn eigen weg
en al riep Tom honderd keer: “Keer om”
Ik deed het niet
Ik kwam niet weer
Nooit meer
Recente reacties