Depressie is een reis,
Geen bestemming.
Van Eindhoven naar Parijs fietsend.
Lange eenzame wegen,
Diepe dalen,
Bijna onmogelijke bergen,
Prachtige vergezichten maken me nietig en bang.
Verwarrend als je keuzes moet maken.
Passerende mensen die me groeten,
maar niet helpen.
Doordrenkt nat toch verder moeten.
Absurd warm en dorstig, maar geen drinken in de buurt.
Mensen die tegen me praten, maar ik versta ze niet.
Moeilijk, maar wat een prestatie is geleverd pracht en praal in de ongerepte natuur. Hoeveel sterker mijn draagvermogen.
Depressie is niet de eindbestemming maar een reis die ongewild en gratis is.
Bestemming bereikt ga je terugkijken naar de groeimomenten, de pijn en doorzetting.
Het is iets wat voor altijd bij je is. Nooit meer uitwisbaar.
« De sergeant en zijn muziekband voor eenzame mensen
Ursel »
« De sergeant en zijn muziekband voor eenzame mensen Ursel »
Communicatie, Poëzie
Bestemming onbekend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« De sergeant en zijn muziekband voor eenzame mensen Ursel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties