‘Water. Wat is het zwart. Durf ik dat te drinken? Ik heb dorst. Mamma. Wat moet ik doen. Zal ik bukken? Op mijn knietjes gaan zitten? Durf ik dat? Het bos. Het bos is zo donker. Het kijkt me aan. Mijn buikje schreeuwt om water. Mijn keeltje ook. Zie ik nu twee lichtjes daar achter die boom? Mamma. Ik ben bang. De lichtjes bewegen. Help. Ze komen naar me toe.’
Uit de struiken springt Smiecht te voorschijn en springt op het meisje af. Dit is zijn kans.
‘Chrisje? Chrisje? Waar ben je? Waar zit je toch meisje?’
Een vrouw loopt zigzaggend door het bos. Het is de moeder van het verdwaalde meisje. Ze kijkt angstig achter iedere boom en struik.
Recente reacties