Stel je voor je woont in een grot, met een hoop mensen om je heen. Voor al je veiligheid, warmte en voedsel moet je samenwerken en je spierballen gebruiken. Soms is er niets dan de resterende warmte van andere hongerige lichamen en hoop voor een volgende dag. Daarmee vergeleken gaat ’t ons heden ten dage naar den vleze. Basisvoorwaarden komen welhaast automatisch naar je toe, of zijn te bereiken.
In niet-stoffelijk opzicht valt er helaas wel wat anders te zeggen over onze ontwikkeling.
Stel je maar eens voor er bestaan Donald- of Kim-figuren die algemeen menselijk belang begrijpen. Of dat we nikab en tulband, klassenverschillen en sekseonderscheid als nutteloos zouden beschouwen.
Elkaars warmte en innerlijke rijkdom erkennen en ervaren. Zomaar.
« Benedenbuurvrouw
Toffel of feltof »
« Benedenbuurvrouw Toffel of feltof »
Maatschappij, Mensen
Naar den vleze
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Benedenbuurvrouw Toffel of feltof »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Berdien. Goed stukje en het themawoord knap verpakt.
Ewald: dank je. Ik had geen zin in schoeisel of voedsel.
Mooi. (Hoewel ik niet verlang naar een nieuwe grottentijd.)
Nele: dank je. Gezien de tegenwoordige 120w-storm van verbaal contact die m.i. gebaseerd is op de meer primitievere oerdriften, verlang ik ook niet naar een grot vol van dat spul.
@Berdien. Mooi stukje dat je doet relativeren.